من آزرده شده ام: سخنرانی داوکینز در برکلی

ریچارد داوکینز در مارس 2008 در دانشگاه Berkeley سخنرانی جالبی داشته است و به مطالب مختلفی اشاره کرده که قسمتی از آن تحت عنوان “من آزار دیده ام” را به همراه ویدئوی آن آورده ام:

 

 

 

داوکینز اینگونه شروع می کند که با بعضی از چیزها او را آزار می دهد؛ مثلا با آدامس جویدن یا کلاه نقاب دار را برعکس سر کردن! اما این چیزها ارتداد نیستند که بخواهند کسی را بیازارند! آیا حقی وجود دارد که جلوی افراد را به خاطر ابراز عقیده شان گرفت؟ او نتیجه می گیرد که بلی، می بایست آزرده شد! و می گوید “ما باید آزرده شویم وقتی که بچه ها از تحصیلات باز داشته می شوند (براساس بعضی از دکترین های مذهبی)! ما باید آزرده شویم وقتی به کودکان گفته می شود که جاودانه در آتش جهنم خواهند سوخت (باورهای مذهبی)! ما باید آزرده شویم وقتی که Voodoo از هر نوعش برابر با علم در نظر گرفته می شوند (مثل کارما باوری و اینگونه مسائل)! ما می بایست آزرده شویم از پرده بکارت دوزی (مخصوص جهان اسلام)! می بایست از ختنه زنان آزرده شویم! ما باید از سنگسار شدن آزرده شویم!”

وی به نویسنده ای با نام Martin Amis اشاره می کند که نکته مهمی را ذکر کرده است: “سکولارها به هیچ حُکمی برای عمل شان احتیاج ندارند اما وقتی مسلمانان هواپیما را به ساختمان می زنند یا سر دشمنان را می بُرند، فریاد می زنند که «خدا بزرگ است» (الله اکبر) ولی وقتی سکولاریست ها این کارها را انجام می دهند، چه داد می زنند؟” ادامه می دهد که این سئوال جواب خاصی ندارد بلکه تنها «داد زدن» اهمیت دارد!

در انتها به صورت منطقی نشان می دهد که اگر شما اعتقاد داشته باشید که مذهب شما بهترین است، اعتقاد خواهید داشت که خدایتان بهترین (تک) است، و معتقد خواهید بود به اینکه خدایتان به شما از طریق رهبر مذهبی یا کتاب مقدس تان فرمان داده است که کسی را بکشید، یا مورد ضرب قرار دهید یا با هواپیما به ساختمانی بزنید. شما عملی از سر پروا و از روی درستی انجام می دهید؛ شما انسان خوبی هستید، شما اخلاقیات مذهبی تان را پیروی کرده اید. اما هیچ مسیر روانی برای سکولاریست ها و آتئیست ها به این اعمال وجود ندارد؛ این اتفاق نمی افتد!