اندر احوالات ما و آخرین ساخته استیون اسپیلبرگ و مایکل بی (قسمت اول)
اینکه کیستیم، کجا بوده ایم، چه کرده ایم و چه می کنیم مسئله نیست؛ مسئله این است که اکنون پس از مدتی نگارش به سبک و سیاق فرنگی، احساسی به گونه «دژاوو» در بازدید از وبنوشت ها و وب نگاشت های پارسی در اندرون خود داریم که گاها به دردهایی در انتهای نشیمن گاه و جایگاه دفع پسمانده های روزانه می انجامد و نشستن را سلب می کند. بسیار با خود به فکر نشسته، ایستاده و رفته ایم که نوشتن به صورت پارسی را بایسته است یا کاری است تکراری از برای ما و پتانسیلی از برای سانسورچیان دولتی. آیا این خلوت نیز مورد عنایات سانسورینگی اسلامی واقع خواهد شد یا اینبار می توانیم مدت بیشتری جان سالم به در بریم و به کف آوریم؟ نمی دانیم!
از آنجایی که از انفوان یا یک همچین چیز کودکی، فردی محافظه کار مارا شناخته و اکنون بازشناخته اند، بسیار مراعات نموده ایم تا دستخوش این روش های به اصطلاح پیشروی پاکسازی زباله های معرفتی و آفت ذهنی نشویم؛ اما شدیم! آن هم نه یکبار که دوبار. خستگی از این خودسانسوری ها و دگرسانسوری ها، مارا به تعویض ادبیاتمان از پارسی به انگلیش سوق داد و یک سال نیز بر ما بدین گونه رفت. اما غم غربت سخت بود و فزاینده. اینگونه شد که کشمکشی عجیب در اندرونمان غلیان کرد و سرانجامش به پیروزی نفس لوامه انجامید تا این نوشتار شاید آغازی باشد از برای ادامه و شاید هم نه! اما می دانیم که همین موضوع روح ما را دچار یک انزال می کند، ارگاس.م وار*!
این بود اقوالات احوالات ما به طور گزیده و فشرده. حال می خواهیم به احوالات جناب مستدام اسپیلبرگ و اثر تخیلی غیر بیضوی ایشان با نام «ترادیسیان» بپردازیم که بعضی از منتقدین و صاحب نظران اجنبی آن را Transformers نامیده اند!
این فیلم داستان تکراری از حمله موجودات فرازمینی است که توسط گروه جناب اسپیلبرگ در بسته بندی جدیدی ارائه شده است و دوباره سخن از منجی ای است مهدی وار تا بشریت را از شر خران دجال که اجنبیان آلین اش (Alien) می نامند رها سازد. اما برخلاف سری داستان های بیضوی-تخیلی پیشین، اینبار مهدی کوچولوی ما که جوانی است با چهره نه چندان جذاب –البته از نقطه نظر مردانه و بدون هیچ نظر همجنس گرایانه- کار را یکسره می نماید و بشریت را در انتظار آینده ای نامعلوم که تنها از طریق سری های بعدی فیلم قابل تصور است، نمی گذارد. شاید اگر جناب اسپیلبرگ بخواهند در آینده فسمت دوم این فیلم را به تصویر درآورند، مجبور باشند قیامت و صحرای محشر را بازسازی کنند، چرا که تمامی نشانه های قبل از قیامت از جمله خران دجال در لباس آدم های فضایی، ذوب و نابود شدن زمین توسط بمب های ویران کننده، حضور منجی در میان مردم و مبارزات آرماگدونی، به طور اکمل نمایش داده شده است.
این فیلم از جلوه های ویژه جالبی بهره می جوید که سرتاسر داستان فرد را به صورت میخکوب بر سر جایش می نگهدارد. دستشان درد نکندی باید و خسته نباشیدی شاید.
و احتمالا ادامه دارد …
——————————————————-
* قابل توجه خواننده محترم اینکه زین پس بنده از نقطه در میان کلمات محتمل به فیلتر شدن استفاده می نمایم.
آخرین نظرات